❤ آنـــــــدیا فرشـــــته کوچک مـــــن ❤

سلام دخترک ناز مامان ، سلام عشق مامان اخرین دقایق سال 92 رو داریم در کنار هم میگذرونیم و هر روز داری بزرگ و بزرگ و بزرگتر میشی. اینم یه متن زیبا و با معنا تقدیم به تو فرشته کوچولو ی من : یادت باشد که زیبایی های کوچک را دوست بداری حتی اگر در میان زشتی های بزرگ باشند. یادت باشد که دیگران را دوست بداری آن گونه که هستند ، نه آن گونه که می خواهی باشند یادت باشد که هرگز خود را از دریچه نگاه دیگران ننگری که تو اگر خود با خویشتن آشتی نکنی هیچ شخصی نمی تواند ترابا خود آشتی دهد یادت باشد که خودت با خودت مهربان باشی چرا که شخصی که با خود مهربان نیست نمی تواند با دیگران مهربان باشد..     ...

انگار نه انگار که همین چند روز پیش برای 18 ماهگی ات نوشتم. چقدر زود یک ماه گذشت. امروز، 19 ماهه شدی... الان که دارم مینویسم ، یه دخمل 1 سال و 7 ماهه و 0 روزه یی دخترک شیرین من ،، 19 ماهه شدنت مبارک . بزرگ تر شدنت مبارک .       این روزا من و بابایی حسابی داریم باهات حال میکنیم..... توی اوج دوران شیرینیت هستی ، امیدوارم خدای بزرگ و مهربون لب ما رو  بواسطه وجود تو همیشه خندون نگهداره و تن تو رو سالم و ...... چی بگم از این روزای با تو بودن ، از کجا شروع کنم..... اول از بدیهاش میگم چون زودی تموم میشه.این روزا داره به تعداد دندونات اضافه میشه داری دن...

13 ام این ماه که آمد، برای تو، تغییر دیگری در پی داشت. برای من و پدرت، رنگش فرق می کرد. حس و حالش هم... این سومین، نیم سالی ست که تجربه می کنی اش. پایان هر نیم سال، یک تغییر! اولی را با شروع غذا خوردن به پایان رساندی. دومی را هم، وقتی به سر انجام رساندی که یک نو پای 1 ساله بودی، و تولدت.   و حالا سومین آن، 1 سال و نیمه ی من؛ تغییرش، به پایان رسیدن واکسن هایت بود. همان که وقتی متصدیِ واکسیناسیون، گفت: "خب، واکسن های دخترت تمام شد و رفت تا 6 سالگی." همان که وقتی گفت، کارت واکسنش گم نشود که برای ثبت نام کلاس اول، لازم ست. و من به یقین می گویم که با حرف دومش لرزیدن دل م را احساس کردم...

   دخترکم : پاییز ثانیه ثانیه می گذرد، یادت نرود این جا کسی هست که به اندازه تمام برگ های رقصان پاییز برایت آرزوهای خوب دارد. عمرت یلدایی ، دلت دریایی ، روزگارت بهاری امسال عید واسه شب یلدا خونه مامان جون بودیم...یعنی به عبارتی مهمون مامان جون و باباجون بودیم....خاله فرزانه و دایی مجید هم بودن وحسابی جای دایی جواد خالی بود.. که البته  با اونم  تلفنی صحبت کردیم ویه کم رفع دلتنگی شد.... مامانی جون : این دومین یلدایی هست که تو کنارمونی و حسابی توی این شبهای سرد پاییزی با شیرین کاریهات به زندگیمون گرمادادی.... امیدوارم همیشه سالم و تندرست باشی و لبات پر از خنده با...

    به بهانه 17 ماهگیت نشستم  و لپ تاپ و گذاشتم روی پام و شروع کردم به نوشتن ، هنوز توی خواب ناز هستی وامیدوارم تا آخر نوشتن  من هم بیدار نشی... 17 ماه گذشت ، اگه مثل خیلی ها بگم زود گذشت که یه کم دروغ گفتم شاید جند سال دیگه که برگردم و خاطراتم و مرور کنم اون موقع گذر زمان واسم سریع باشه اما الان نه........ خصوصا از زمانی که رفتی مهد کودک و هر روز یه سوغاتی جدید (ویروس)واسمون  از مهد میاوردی. مادر بودن سخترین کار دنیاست.... توهم یه روز مادر میشی و تمام این حرفهای منو با گوشت و پوستت لمس میکنی   گاهی اون قدر دلت میگیره و میخوای بلند بلند گریه کنی ...

  آرام جانم! این روزهاکلمات همچون دُر از دهان پاکت بیرون می آیندورنگ می دهند     به روزانه های من بگذار تا زین پس برایت بنویسمشان,بلکه یادم نرود جابه جا گفتن اصواتت   را پس و پیش گفتن حروفت را.بنویسمشان تا یادم بماند..... آن روزی که متنی را میخوانی ,بلند,رسا ,شیوا..  شاهزاده کوچک من یادم بماند این قصه از کجا شروع شد. 1 - بابا 2- مامان 3- خاله 4-زری جوون (مربی مهد کودکت ) : آتی توون 5- آب بده 6-ماست : ما 7-بده 8- بگیر : بی 9-پستونک : پیسی 10- می خوام : خا 11- الو : ادو اينهايي كه گفتم همه احوالات حرفهاي اين روزهاي تواند......

  واسه دیدن عکسها برید ادمه مطلب البته لطفا     آندیا در بدو ورود به هتل و شروع شیطنت ها   عشق بازی دخترم با آب در سواحل خلیج فارس آندیا دست در دست بابایی   دخملی توی پارک ساحلی زیتون   فرشته کوچولو در یکی از مکانهای دیدنی قشم ( غار خوربس )   دخملی توی مینی بوس در حال گشت توی جزیره واااااای چقدر گرم بود اون روز دخملی مامان توی قایق در جال گشت توی جنگل حرا  اولش خواب بودی ولی من و بابایی به زور بیدارت کردیم تا توهم لذت ببری مامانی   ا ینم پای دخملی که توی یه قسمت...

    سلام و صد تا سلام به همه دوستهای گل وبلاگی خودم که توی این مدتی که ما توی سفر بودیم کلی با پیامهای قشنگشون به من و دخملی ما رو شرمنده کردن مرسی دوست جووونی ها و دوم سلام به دخملی گل و گلاب که توی این مسافرت خداییش به من و بابایی حال داد...اگر چه که یه جاهایی درجه شیطونیت میزد بالا و  یه لحظه هایی بابایی از دستت موهای سرش سیخ  میشد ولی  دیگه اقتضای سن و بچه گیته عزیزززم... به قول مامانم بچه ی سالم باید فضولی کنه وگر نه مریضه... خوب از هر چه که بگذریم سخن سفر خوشترست. واسه شنیدن و دیدن این سفرنامه یه سری برید ادامه مطلب البته لطفا       دخمل ...

  بازم یه بار دیگه  با این دخمل شیطون هوای مسافرت به سر ما زد ولی خدا بهمون رحم کنه چون حسابی شیطون شدی و مسلما این مسافرت هیچ شباهتی به سفر پارسال که رفتیم کیش نخواهد داشت ، چون تو اون موقع فقط 4 ماهت بود و الان یمسال و 4 ماهه هستی . ولی بهرحال امروز قراره که راهی قشم بشیم و امیدوارم که دخمل ناز مامان توی این سفر یه پارچه خانوم باشه تا خاطره خوشی از این سفر واسمون بجا بمونه  و واسه سفرهای بعدی ذوق و شوق بیشتری داشته باشیم.....   امیدوارم.................... اینم دخمل مامان در حال شیطنت با چمدون سفر آندیا در حال چمدون بستن واسه سفر   منتظر عکسهای جدید آندیا توی جزیره...